Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Το άγγιγμα... το ξέρεις;

Τον αγαπώ.
Τον αγαπώ ακόμα, το ξέρεις;
Είναι αυτός,
η πρώτη και η τελευταία σκέψη της μέρας,
ακόμα.
Είναι η εικόνα του μέσα στο μυαλό μου
που με κάνει να χαμογελώ
όταν κουρασμένη γυρίζω σπίτι και το μυαλό μου δεν δουλεύει και θέλω να τα βροντίξω όλα.
Είναι αυτός
που για ένα δικό του ίσως
τη σιγουριά όλου του κόσμου θα άφηνα πίσω.
Μέσα από αυτόν έμαθα για πρώτη φορά
τι είναι έρωτας και τι αγάπη.
Πρώτη και μοναδική φορά ερωτεύτηκα, το ξέρεις;
Πρώτη φορά έκλαψα πικρά, πληγώθηκα βαθυά.
Έμαθα πως ένα άγγιγμα
απειροελάχιστο και αγνό
είναι ικανό να φέρει ρίγη.
Ένα άγγιγμα κάποιες φορές
είναι πιο δυνατό από πολλά άλλα πράγματα μαζί. 
Ένα τόσο δα μικρό αγνό άγγιγμα,
το ξέρεις;
Δεν το ξέρεις!
Δεν με ρώτησες ποτέ.
Έμαθα πως μια κουβέντα είναι αρκετή να σε καταστρέψει.
Έμαθα πως ένα χαμόγελο κι ένα βλέμμα προς την αντίθετη κατεύθυνση
μπορεί να σε τσακίσει.
Έτσι απλά.
Αλλά ακόμα τον αγαπώ,
το ξέρεις!
Είναι αυτός,
η πρώτη και η τελευταία σκέψη της μέρας.
Ακόμα.

Τασος λειβαδιτης-ιρενεκαντυ | via Tumblr 
 
Καλό σας ξημέρωμα,
Δ.Α.