Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

~Τα πάντα

Kαι με παράπονο σου φώναξε
"αγάπησέ με!"
σαν μικρό παιδί
με δάκρυα στα μάτια
και χέρια ανοιχτά
να περιμένουν να δεχτούν
έστω και το πιο λίγο,
το ελάχιστο,
που έχεις να τους δώσεις.
Κουράστηκαν το τίποτα
να έχουν για θησαυρό.
Είναι καιρός για τα 'πάντα'.




Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

~Αλμυρό όνειρο

Ήσουν ένα όνειρο μονάχα.
Ένα όνειρο αλμυρό, σαν το νερό της θάλασσας.
Κι εσύ κινείσαι πάντα όπως τα θαλασσινά νερά.
Άνεμοι δυνατοί σε ταράζουν,
κι εγώ μέσα στην φουρτούνα σου πνίγομαι,
γιατί ήμουν μικρή για να μάθω κολύμπι.

Όταν ξύπνησα έμαθα να κολυμπώ.
Καλά, πολύ καλά.
Μα τότε,
ξαφνικά,
χάθηκαν οι θάλασσες.

 Untitled
 καλό σας βράδυ,
Δ.Α.

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

είχαμε το σήμερα

Eιχαμε το σήμερα,
είχαμε το τώρα.
Τουλάχιστον αυτά.
Και κανεις δεν μπορει να μου τα πάρει.
Αυτά είναι δικά μου
Εκείνα τα αγγίγματα και τα βλέμματα είναι δικά μου.
Δικά μας.
Και κανείς δεν μπορεί να μας τα πάρει.

 x | via Tumblr