Δυο χέρια

Ποτέ δεν ήξερα τι ήθελα,

μα όταν με άγγιξαν εκείνα τα ζεστά χέρια

κατάλαβα πως αυτό είναι που θέλω.

Όμως δεν μπορώ να το έχω,

γιατί δεν υπάρχει τρόπος.

Τα δυο αυτά χέρια

δεν αποτελούν επιλογή

απλά μια επιθυμία.

 

είχαμε το σήμερα

Eιχαμε το σήμερα,

είχαμε το τώρα.

Τουλάχιστον αυτά.

Και κανεις δεν μπορει να μου τα πάρει.

Αυτά είναι δικά μου

Εκείνα τα αγγίγματα και τα βλέμματα είναι δικά μου.

Δικά μας.

Και κανείς δεν μπορεί να μας τα πάρει.

 

Kαληνύχτα 

Το άγγιγμα... το ξέρεις;

Τον αγαπώ.

Τον αγαπώ ακόμα, το ξέρεις;

Είναι αυτός,

η πρώτη και η τελευταία σκέψη της μέρας,

ακόμα.

Είναι η εικόνα του μέσα στο μυαλό μου

που με κάνει να χαμογελώ

όταν κουρασμένη γυρίζω σπίτι και το μυαλό μου δεν δουλεύει και θέλω να τα βροντίξω όλα.

Είναι αυτός

που για ένα δικό του ίσως

τη σιγουριά όλου του κόσμου θα άφηνα πίσω.

Μέσα από αυτόν έμαθα για πρώτη φορά

τι είναι έρωτας και τι αγάπη.

Πρώτη και μοναδική φορά ερωτεύτηκα, το ξέρεις;

Πρώτη φορά έκλαψα πικρά, πληγώθηκα βαθυά.

Έμαθα πως ένα άγγιγμα

απειροελάχιστο και αγνό

είναι ικανό να φέρει ρίγη.

Ένα άγγιγμα κάποιες φορές

είναι πιο δυνατό από πολλά άλλα πράγματα μαζί. 

Ένα τόσο δα μικρό αγνό άγγιγμα,

το ξέρεις;

Δεν το ξέρεις!

Δεν με ρώτησες ποτέ.

Έμαθα πως μια κουβέντα είναι αρκετή να σε καταστρέψει.

Έμαθα πως ένα χαμόγελο κι ένα βλέμμα προς την αντίθετη κατεύθυνση

μπορεί να σε τσακίσει.

Έτσι απλά.

Αλλά ακόμα τον αγαπώ,

το ξέρεις!

Είναι αυτός,

η πρώτη και η τελευταία σκέψη της μέρας.

Ακόμα.

 

Ποτέ δεν θα το μάθει 

 

Καλό σας ξημέρωμα,

Δ.Α.