Δυο χέρια

Ποτέ δεν ήξερα τι ήθελα,

μα όταν με άγγιξαν εκείνα τα ζεστά χέρια

κατάλαβα πως αυτό είναι που θέλω.

Όμως δεν μπορώ να το έχω,

γιατί δεν υπάρχει τρόπος.

Τα δυο αυτά χέρια

δεν αποτελούν επιλογή

απλά μια επιθυμία.

 

κρυμμένη μελωδία

Ακούω τη μελωδία σου από μακρυά

υπόκωφη και ζεστή .

Ψάχνω στους διαδρόμους δειλά να σε βρω.

Τρέχω κι ανοίγω τις πόρτες,

ψάχνω, ψάχνω.

Δεν είσαι πουθενά.

Μα η μουσική δυναμώνει.

Με καλεί.

Το ξέρω ότι είσαι εσύ,

το αισθάνομαι.

Μου φωνάζει να πάω κοντά σου,

να τρέξω να σε βρω.

Τα αφτιά μου βουίζουν,

το βλέμμα μου θολώνει.

Το κεφάλι μου πάει να σπάσει.

Δεν σε βρίσκω πουθενά.

Πού είσαι;

Αφού σε ακούω, δεν μπορεί να είσαι μακρυά!

Πού είσαι;

Κάτω από τον ίδιο ουρανό

Σ'αγάπησα.

Μα εσύ αγάπησες κάποια άλλη.

Κι αυτό με έκανε χίλια κομμάτια.

Δεν μπορώ να το ξεχάσω.

Λυπάμαι.

Ζούμε κάτω από τον ίδιο ουρανό.

Κοιτάμε κι οι δυο τα ίδια αστέρια.

Όμως εσύ σκέφτεσαι άλλη όταν τα κοιτάς,

όχι εμένα.

Γι'αυτό μην μου λες πως μ'αγαπάς.

Μην μου το ξαναπείς ποτέ.

Μην λες ψέματα,

δεν πρέπει.

Όνειρα που δεν έγιναν πραγματικότητα ποτέ.

Αγγίγματα που δεν τα θυμάσαι τωρα πια,

λόγια που ξέχασες να πεις

και φιλιά που δεν ήθελες να δώσεις.

Ζούμε κάτω από τον ίδιο ουρανό,

μα είμαστε ξένοι.

~Τα πάντα

Kαι με παράπονο σου φώναξε

"αγάπησέ με!"

σαν μικρό παιδί

με δάκρυα στα μάτια

και χέρια ανοιχτά

να περιμένουν να δεχτούν

έστω και το πιο λίγο,

το ελάχιστο,

που έχεις να τους δώσεις.

Κουράστηκαν το τίποτα

να έχουν για θησαυρό.

Είναι καιρός για τα 'πάντα'.

give me love

~Αλμυρό όνειρο

Ήσουν ένα όνειρο μονάχα.

Ένα όνειρο αλμυρό, σαν το νερό της θάλασσας.

Κι εσύ κινείσαι πάντα όπως τα θαλασσινά νερά.

Άνεμοι δυνατοί σε ταράζουν,

κι εγώ μέσα στην φουρτούνα σου πνίγομαι,

γιατί ήμουν μικρή για να μάθω κολύμπι.

Όταν ξύπνησα έμαθα να κολυμπώ.

Καλά, πολύ καλά.

Μα τότε,

ξαφνικά,

χάθηκαν οι θάλασσες.

 

 καλό σας βράδυ,

Δ.Α.

είχαμε το σήμερα

Eιχαμε το σήμερα,

είχαμε το τώρα.

Τουλάχιστον αυτά.

Και κανεις δεν μπορει να μου τα πάρει.

Αυτά είναι δικά μου

Εκείνα τα αγγίγματα και τα βλέμματα είναι δικά μου.

Δικά μας.

Και κανείς δεν μπορεί να μας τα πάρει.

 

Kαληνύχτα 

14/10/13

Και τώρα που τελείωσε
και ησύχασαν οι ψυχές
και στέγνωσαν τα δάκρυα
κι οι αναμνήσεις δεν πληγώνουν
σε κοιτώ και χαμογελώ.

Χαμογελώ γιατί ξέρω 
πως ήταν αληθινό.
Ξέρω πως σ'αγάπησα μ'όλη μου τη δύναμη
ακόμη κι αν κανείς μας δεν ήταν έτοιμος.

Σε κοιτώ και χαμογελώ 
γιατί εμείς ποτέ δεν θα'μαστε άγνωστοι.
Εσύ έχεις δει 
την κρυφή μου πλευρά.





 

                                                                                                                                            Σας φιλώ,

Δεσποινίς Άγνωστη. :*

                                                                               

χρυσαφένιες πεταλούδες

Οι ελπίδες

σαν χρυσαφένιες πεταλούδες

πετούν από 'δω κι από 'κει μες το μυαλό μου.

Δεξιά και αριστερά

πάνω και κάτω

σχηματίζοντας μόνο ένα πράγμα,

τα μάτια σου.

Τόσο μαύρη αυτή η νύχτα απόψε

χωρίς τα μάτια σου να την φωτίζουν

και τόσο κρύα

χωρίς την ανάσα σου να την ζεσταίνει.

Μείνε εδώ, μαζί μου

λίγο ακόμη μόνο

να νιώθω πως είσαι δίπλα μου,

πως δεν είμαι μόνη.

Κι ο ήλιος έδυσε

Με το ζόρι μου'ριξες ένα βλέμμα

το ξέρεις;

Κι αυτό αδιάφορο,

το ξέρεις;

Σαν να μην ήμουν εκεί για σένα ήταν.

Γιατί;

Με το ζόρι ένα "γεια".

Γιατί;

Γίναμε δυο ξένοι!

Δεν θέλω.