Ήσουν ένα όνειρο μονάχα.
Ένα όνειρο αλμυρό, σαν το νερό της θάλασσας.
Κι εσύ κινείσαι πάντα όπως τα θαλασσινά νερά.
Άνεμοι δυνατοί σε ταράζουν,
κι εγώ μέσα στην φουρτούνα σου πνίγομαι,
γιατί ήμουν μικρή για να μάθω κολύμπι.
Όταν ξύπνησα έμαθα να κολυμπώ.
Καλά, πολύ καλά.
Μα τότε,
ξαφνικά,
χάθηκαν οι θάλασσες.
καλό σας βράδυ,
Δ.Α.
