Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012

La fee - Η νεράιδα

Ένα από τα ομορφότερα video που έχω δει και μια από τις καλύτερες φωνές που έχω ακούσει...


Moi aussi j'ai une fee chez moi
sur les gouttieres ruisselantes
je l'ai trouvee sur un toit
dans sa traine brulante
c'etait un matin ca sentais le cafe
tout etait recouvert de givre
elle s'etait cachee sous un livre
et la lune finissait ivre
Moi aussi j'ai une fee chez moi
et sa traine est brulee
elle doit bien savoir qu'elle ne peut pas, ne pourra jamais plus voler
d'autres ont essayes avant elle
avant toi une autre etait la
je l'ai trouve repliee sous ses ailes
et j'ai cru qu'elle avait froid
Moi aussi j'ai une fee chez moi
depuis mes etageres elle regarde en l'air
la television en pensant que dehors c'est la guerre
elle lit des periodiques divers
et reste a la maison
a la fenetre, comptant les heures
a la fenetre, comptant les heures
Moi aussi j'ai une fee chez moi
et lorsqu'elle prend son dejeuner
elle fait un bruit avec ses ailes
et je sais bien qu'elle est dereglee
mais je prefere l'embrasser ou la tenir entre mes doigts
Moi aussi j'ai une fee chez moi
qui voudrait voler mais ne le peut pas...


  • et reste a la maison
    a la fenetre, comptant les heures
    a la fenetre, comptant les heures
    Moi aussi j'ai une fee chez moi
    et lorsqu'elle prend son dejeuner
    elle fait un bruit avec ses ailes
    et je sais bien qu'elle est dereglee
    mais je prefere l'embrasser ou la tenir entre mes doigts
    Moi aussi j'ai une fee chez moi
    qui voudrait voler mais ne le peut pas...


    Αφιερομένο σε κάθε μικρή νεράιδα που ζει πάνω σ'αυτή τη γη...
    Και μην ξεχνάτε, νεράιδα δεν είναι μόνο αυτή που έχει μεγάλα χρωματιστά φτερά και σκορπίζει νεραϊδόσκονη ;)

    Καλό Απόγευμα
    Δεσποινής Άγνωστη

    Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012

    Ζηλεύοντας την επιτυχία

    Eίναι δύσκολο να σε έχουν μάθει μια ολόκληρη ζωή να πιστεύεις ότι είσαι καλός... Δεν είναι κακό βέβαια όταν πραγματικά είσαι.. Απλά... να.. Ίσως τότε να έχουν όλοι απαιτήσεις απο εσένα... Ότι μπορείς να τα καταφέρεις και ότι είναι απλά a piece of cake (όπως θα έλεγε και η Mrs B*)
    Kι όταν εσύ παρα απ'όλη την πίεση και τα λοιπά τα καταφέρνεις! και βλέπεις πως το'χεις! πως δεν είναι τίποτα δύσκολο για σένα, (τσουπ!) έρχετε κάποιος σχετικά λιγότερο καλός, και προσπαθεί και τα καταφέρνει και πάει μπροστά. Γίνεται καλύτερος απο εσένα, έχει περισσοτερο ταλέντο, απίχηση... Ίσως είναι φίλος σου, κάποιος που αγαπάς. Ίσως και όχι. 
    Σε κάθε περίπτωση, δημιουργήται μέσα σου ένα τερατάκι, με πράσινα μάτια και γαμψά νύχια. Σου σχίζει τα σοθηκά και φωτίζει το σκοτάδι τα βράδυα. δεν σ'αφήνει να κοιμηθείς..
    Και έρχομαι εγώ και θέτω ένα ερώτημα:
    <<Γιατί;>>
    Γιατί ο καθένας απο εμάς (και δεν βγάζω τον εαυτό μου απ'έξω) ζηλεύουμε;; Γιατί αντί να χαρούμε για το βήμα που έκανε μπροστα ο συνάνθρωπος μας, για την επιτυχία του, καθόμαστε και βράζουμε στο ζουμί μας και κάνουμε πυκρόχολα σχόλια προσπαθόντας να υποβηβάσουμε τον άλλον; Αντί γι'αυτό προσπάθησε να δεις τι πάει λάθος σε εσένα και δεν πας μπροστά! όχι να βρίζεις τους άλλους γιατί δεν μένουν στάσημοι όπως εσύ!!!
    Προσπάθησε να διώξεις την ζήλια... Δεν υπάρχει νόημα σ'αυτην.. Το μόνο που καταφέρνει είναι να σε κρατάει ακόμα πιο πίσω... 








    Υ.Γ. την επόμενη φορά που θα με υποβηβάσεις, σκέψου ότι καλύτερα θα ήταν να είχες σκεφτεί να αναβαθμίσεις τον εαυτό σου!

    Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011

    Ο Άι Βασίλης έρχεται ξανα!!

    Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

    Φέτος είχα μια δύσκολη χρονιά!.. Πολύ διάβασμα, ακόμα και το καλοκαίρι..!
    Άνθρωποι που γνώρισα και αγάπησα τόοοοοοσο πολύ, έφυγαν απ'τη ζωή μου, και πήγαν κάπου μακρυά (όχι ότι έφταιγαν εκείνοι).. και άλλοι πάλι αν και παραμένουν κοντά, είναι τόοοσο μακρυά, από δική τους επιλογή απομακρύνθηκαν... Έχασα πολλά... έχασα και λίγο τον εαυτό μου...

    Για να μην είμαι γκρινιάρα όμως, είχαμε και καλές στιγμές!! Δεθηκά πολύ με άτομα που δεν ήξερα πολύ καλά με άλλα άτομα που ήμουν δεμένη δέθηκα ακόμη πιο πολλή νομίζω. Έμαθα πολλά, κέρδισα πράγματα με την αξία μου... Έμαθα να αναγνωρίζω ποιοι άνθρωποι θα είναι πάντα δίπλα μου ό,τι κι αν γίνει και ποιοι θα το βάλλουν στα πόδια  όταν τα πράγματα σκουρίνουν... Έμαθα να μην υπολογίζω τις αποστάσεις με μέτρα... γιατί τελικά αυτά δεν έχουν καμία σημασία... Αλλά με αγάπη και ενδιαφέρον....

    Έτσι, αγαπημένε μου, φέτος ζητάω ηρεμία και υπομονή για τα δύσκολα που έρχονται, καινούριες εμπειρίες γεμάτες περιπέτια για εμένα τους φίλους μου, αλληλοκατανόηση σε εμένα και την οικογένεια μου (όχι ότι δεν έχουμε, αλλά φέρε εσύ λίγη παραπάνω έτσι να υπάρχει!) και αγάπη, δικαιωσήνη, ισότητα και ειρήνη για όλον τον κόσμο!

                                                                                                                                  με αγάπηηη,
                                                                                                                        Δεσποινίς Άγνωστηη <3


    Υ.Γ1 όπως είδες φέτος παρέλληψα τα υλικά αγαθά!!! (αυτα τα ζήτησα από αλλού ;))
    Υ.Γ2 μην αργήσεις!!! στις 12 ακριβώς παραμονή πρωτοχρονιάς θα περιμένω τα δώρα μουυυ!!!! :)))



    Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

    Kαι ναι, σήμερα γράψαμε διαγώνισμα τριμήνου στην Φυσική! Και έγραψα τέλεια! (επιτέλους να σπάσει λίγο η γκίνια και να ξεφύγουμε από τα 15 και τα 13... )
    Η αλήθεια είναι ότι χτες διάβασα πολύ, διάβασα καλά! Αλλά είχα και τον καλύτερο δάσκαλο για ιδιαίτερα μαθήματα! (Σ*)
    Εσύ, όπως κι εγώ, είσαι καλός στις Θετικές επιστήμες.. Μαθηματικά, Φυσική κτλ... Όσο για τα Αρχαία και την Ιστορία...; Είσαι χειρότερος απ'ότι εγώ! ;Ρ
    Η βοήθεια σου ήταν πολύτιμη... και όχι μόνο για το τεστ... Ποιος το υπολογίζει αυτό; Με βοήθησες να βρω τον εαυτό μου! Τον εαυτό που είχα χάσει μετά από τόση πίεση και άγχος!
    Πριν από λίγο καιρό νόμιζα ότι σε είχα χάσει... Όμως δεν σε έχασα! ευχαριστώ που έμεινες εδώ.. Μαζι μου <3 να θυμάσαι πως όσα κι αν είναι αυτά που μας χωρίζουν, δεν αλλάζει το τι νιώθω...

    Πάω τωρα... Γιατί αύριο γράφουμε Χημεία! Ίσως σε πάρω κανένα τηλέφωνο για απορίες!! :Ρ


    και μ'αυτό το αγαπημένο τραγούδι σας αφήνω..
    *one love... one life with each other,we get to carry each other, carry each other*

    Καλό βράδυ! :*

    Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011

    Καιρός να ξυπνάμε!

    Μαύρες κορδέλες
    κεφάλια στραμμένα στ'αριστερά
    αυγά και καφέδες στους επισήμους
    φωνές, διαδηλώσεις, πανό
    αυτά έγιναν σήμερα στις παρελάσεις σ' όλη την Ελλάδα...
    Ένας τρόπος να δείξει ο λαός την δυσαρέσκειά του

    Δυσαρέσκεια για την οικονομία
    δυσαρέσκεια για την κατάσταση που έχει έρθει η Ελλάδα...

    Όταν ήμουν μικρή, στο Δημοτικό, κάθε χρόνο τέτοια μέρα στην σχολική γιορτή, μας παρουσίαζαν τον Μεταξά ως Έλληνα ήρωα, που είπε το περίφημο <<ΟΧΙ>>. Πού να φανταζόμουν ότι θα ερχόταν μια μέρα που θα ανακάλυπτα ότι ο Μεταξάς δεν τίποτα παραπάνω από έναν δικτάτορα;
    Αλλά έτσι είναι στην Ελλάδα..! Είναι εύκολο κάποιος να αποκτήσει εξουσία!!
    Βέβαια, μην τα ρίχνουμε όλα στους πολιτικούς! Διότι στις μέρες μας, κανένας πολιτικός δεν παίρνει την εξουσία από μόνος του..! Εμείς τους δώσαμε εξουσία ψηφίζοντας τους ξανά και ξανά!!
    Αλλά αφού το βλέπετε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ανίκανοι! Γιατί λοιπόν τους ψηφίζετε και πάλι;;
    Μην ξεχνάμε όμως, ότι στην Ελλάδα, δεν ψηφίζουμε ανάλογα με το ποιος έχει ικανότητες ή όχι, αλλά με τις γνωριμίες, τις συμπάθειες και ανάλογα με το ποιος μπορεί να σου κάνει "ρουσφέτι"... Ακόμα και στις εκλογές των δεκαπενταμελών συμβουλίων σε γυμνάσια και λύκεια έτσι ψηφίζουμε εμείς οι Έλληνες...
    Έτσι λοιπόν, ίσως σήμερα είναι μια καλή ευκαιρία να αρχίσουμε να ξυπνάμε... να δούμε πέρα από το ατομικό μας συμφέρον. Να δούμε τι χρειάζεται ο τόπος μας, η κοινότητα. για κάποιους ίσως να ακούγομαι παράλογη, ίσως και ψευτοεπαναστάτρια... Αλλά εγώ πιστεύω πως στ' αλήθεια νοιάζομαι για τον τόπο μου, και μπορώ να καταλάβω ότι οι αυτοί οι 300 δεν μπορούν να του προσφέρουν ό,τι έχει ανάγκη..

    Κι έτσι θα με πάρει πάλι απόψε ο ύπνος...
    με τις σκέψεις ενός αβέαιου μέλλοντος να τριγυρνούν στο μυαλό μου....
    Να αναρωτιέμαι γιατί να ρεζιλεύουμε με τις πράξεις μας
    την μνήμη των Αρχαίων Ελλήνων, που είχαν τέτοιο σπουδαίο πολιτισμό,
    την μνήμη των ηρώων του 1821,
    που κατάφεραν να διατυρήσουν το το ελληνικό έθνος υπό τόσο δύσκολες συνθήκες και πολέμησαν τους Τουρκους,
    την μνήμη όλων αυτόν που πολέμησαν στα Ελληνοαλβανικά σύνορα 
    και αντιστάθηκαν στους Γερμνούς...
    Γιατί να ρεζιλεύουμε την μνήμη τους;



                                                                      
    κάποιες σκέψεις
    που απλά με έπνιγαν
    κι έπρεπε να βγουν προς τα έξω
    Καλό σας βράδυ
    Δεσποινίς Άγνωστη ;) 

    Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011

    Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς που διαβάζετε το blog μου! Ευχαριστώ για την υποστήρηξη και τα σχόλια που κάνετε στις αναρτήσεις μου, και συγνώμη που δεν έχω απαντήσει σε κανένα απ'αυτά. έχει κάποιο πρόβλημα ο google λογαριασμός μου και δεν μου επιτρέπει να κάνω κανένα σχόλιο είτε στο δικό μου blog, είτε σε κάποιο άλλο (μήπως μπορει να με βοηθήσει κανεις να το φτιάξω;;)

    Καλό Απόγευμα!
    Δεσποινίς Άγνωστη ;)

    Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

    Αν μου τηλεφωνουσες....

    Πόσο υπεροχα ήταν χτες??
    Βολτίτσα στο κέντρο και ζεστή σοκολάτα
    βλακίες και πειράγματα!

    Κι αυτό το περπάτημα στη βροχή!
    πόσο αξέχαστο θα μου μείνει...
    να έχουμε γείνει παπιά!
    6 άτομα και μόνο μια ομπρέλα!

    Κι όμως, ακόμα κι όταν λέγαμε βλακίες με τα παιδιά
    εσύ μου έλειπες..
    <<Δεν θα τηλεφωνήσει! Δεν θα τηλεφωνήσει!>>
    έλεγα και ξανάλεγα...
    <<Θα τηλεφωνήσει>> έλεγε η Η*

    Είχε δίκιο
    γιατί τηλεφώνησες...
    η φωνή σου, μπάσα και καθισυχαστική...
    Μιλήσαμε λίγα λεπτά μόνο
    κι όμως η διάθεση μου ήρθε τα πάνω κάτω!

    Κι όταν γύρισα σπίτι τηλεφώνησες ξανά 
    με ηρέμισες, σταμάτησα να κλαίω και σου μίλησα..
    <<Δεν μου αρέσουν τα ψέματα, απλά τα σιχένομαι>>
    είχες πει κάποια άλλη φορά, θυμάσαι;

    Σου είπα λοιπόν την αλήθεια...
    Ξέρω ότι απογοητεύτηκες και δεν σε αδικώ..
    έλα λίγο στην θέση μου όμως
    αν μπορεις...

    Ίσως να μην θες να μου ξαναμιλήσεις,
    αλλά τώρα ξέρεις, βλέπεις ποια είμαι...

    Δεν ξανατηλεφώνησες, μα δεν πειράζει
    όπως είπα δεν σε αδικώ
    αλλά αν μου τηλεφωνούσες, θα άλλαζαν όλα
    θα ήξερα ότι με θες πραγματικά...



    Θέλω να σου μιλήσω, θέλω να' μαι μαζί σου
    Και να σε αποκοιμίσω, να' μαι η αναπνοή σου
    Έτσι να με ακούσεις, μη μ' αφήσεις να φύγω
    Μ' έρωτα να με λούσεις, αν ερχόσουν για λίγο

    Αν μου τηλεφωνούσες θάνατος η φωνή σου
    Που δεν ξεχνάω ποτέ
    Έτσι που με φιλούσες λες και ήμουν ζωή σου
    σαν να 'πες σ' όλα ναι

    Πνίγομαι σε πελάγη, χέρι σου πια δε φτάνω
    Τόσο μεγάλα λάθη, μα μέσα σου τα χάνω
    Θέλω εδώ να μένω, που σ' έχω αγαπήσει
    Κι ούτε καταλαβαίνω, αν έχουμε χωρίσει